|
در راستاي اينكه اخيرا رئيس آموزش و پرورش شهر تهران گفته است:«ازدواج دختران دانشآموز را توصيه ميكنيم.»، پيشنهاد مي شود براي ايجاد فرهنگ سازي در اين زمينه در برخي از داستان هاي كتاب هاي درسي دانش آموزان تغييراتي بدين صورت انجام گيرد:
تصميم كبري
كبري دختري شلخته و نامنظم بود و هيچ وقت اتاقش رو مرتب نمي كرد، به همين خاطر هميشه وسايلش هاش رو گم مي كرد، يه روز جورابش رو نمي دونست كجا گذاشته، يه روز دنبال عروسكش مي گشت ... تا اينكه يه شب كه خيلي بارون مي يومد و فرداش هم امتحان داشت هر چي گشت نتونست كتابش رو پيدا كنه، نن جون كبري كه ديد كبري از پيدا نشدن كتاب درسي اش خيلي ناراحته بهش گفت:«اَه! اعصابمو خورد كردي، چيه دو ساعته دنبال كتابت مي گردي؟! مي خواي پيداش كني كه چي بشه؟! مگه اون هايي كه ادامه تحصيل دادن چي شدن؟! شوهر گيرشون اومد؟! همين دختر ِ خاله شمسي ات! فوق ليسانس خونده اما هنوز يه خواستگار هم براش نيومده، به جاي اين مزخرفات برو كتاب آشپزي و مردهاي زميني، زن هاي ونوسي رو بخر بخون، مطمئن باش اين كتاب ها بيشتر به درد آينده ات مي خورن تا كتاب هاي درسي!»
كبري با شنيدن صحبت هاي نن جونش دچار تحول هاي اساسي شد و تصميم گرفت از اين به بعد دختر خوبي باشه و به جاي عروسك بازي، خونه داري ياد بگيره تا هر چه زودتر عروس بشه!
ما از اين داستان نتيجه مي گيريم ازدواج چيز خيلي خوبي است، حتي اگر باعث بشود با ازدواج كردن از مدرسه مان اخراج شده و براي ادامه ي تحصيل مجبور به رفتن به مدارس بزرگسالان شويم!
چوپان دروغگو
يه پسري بود كه به دليل نبودن استاديوم فوتبال، فرهنگ سرا و اين گونه موارد در روستاشون نمي دونست چطوري اوقات فراغتش رو پر كنه، به همين دليل فرت و فرت به همه دروغ مي گفت و اون ها رو سر كار مي ذاشت، تا اينكه يه روز اهالي روستا كه حسابي از دست كارهاي چوپان دروغگو كلافه شده بودن دور هم جمع شدن تا يه جوري چوپان دروغگو رو ادب كنن، هر كس چيزي گفت تا اينكه كدخدا بعد از تفكرات بسيار گفت:«بايد اين جوون رو به اشد مجازات برسونيم.»، همه فكر كردند كه كدخدا داره شوخي مي كنه، اما كدخدا جمله اش رو تكميل كرد و گفت:«بايد زنش بديم!»، با شنيدن اين جمله همه فهميدن اينبار ديگه كدخدا شوخي نداره، اونها با خواهش و التماس از كدخدا خواستن در تصميمش تجديد نظر كنه و چوپان دروغگو رو ببخشه، اما كدخدا گفت:«همينه كه هست! مي خواين بخواين، نمي خواين هم بايد بخواين!!»
چوپان دروغگو با يكي همكلاسي خواهرِ دانش آموزش كه اتفاقا دختر كدخدا بود(!) ازدواج كرد، از اون روز به بعد ديگه هيچ كسي در روستا دروغي از چوپان نشنيد و ديگه كسي اون رو به نام «چوپان دروغگو» صدا نمي زدند، از اون به بعد همه اون رو در روستا به اسم «چوپان زن ذليل» مي شناختند!
ما از اين داستان نتيجه مي گيريم به دليل نقش ارزشمند ازدواج در كاهش جرايم جامعه هر چي زودتر ازدواج كنيم بهتره!!
لاك پشت و مرغابي ها
لاك پشت دوست داشت بره اون بالا بالاها، روي ابرها، چون فكر مي كرد لاك پشت آرزوهاش روي يكي از اون ابرها سوار بر اسب سفيد منتظرشه تا اون رو به قصر آرزوهاش ببره، به همين دليل سال هاي سال به خواستگارهاش كه عمدتا از لاك پشت هاي بركه بودن پيشنهاد رد داده بود، البته چند سالي مي شد كه ديگه حتي از بركه هم براش خواستگار نمي يومد، به همين دليل تصميم گرفت هر طوري شده خودش رو به بالاي ابرها برسونه، اما لاك پشت داستان ما پر نداشت، اون يه روز به دو تا مرغابي پيشنهاد عجيبي داد، بهشون گفت دو سر يك چوب رو با پاهاشون بگيرن و خود لاك پشت هم با دهنش خودش رو از چوب آويزون كنه، مرغابي ها در ابتدا از خطر پروازهاي هوايي براي لاك پشت گفتن و آمار حوادث هوايي رو براش متذكر شدن، اما بعد از شنيدن اصرارهاي خيلي زياد لاك پشت قبول كردن اين كار رو انجام بدن، البته اونها به لاك پشت هشدار دادن كه در طول پرواز علاوه بر خاموش كردن گوشي همراهش اصلا حرف نزنه، چون در اينصورت سقوط مي كنه!، روز موعود فرا رسيد، مرغابي ها با پاهاشون دو سر چوب رو گرفتن و لاك پشت هم با دهنش، مرغابي ها پرواز كردن، مرغابي ها تا بالاي برج ميلاد پرواز كرده بودن كه يكي از مرغابي ها به مرغابي ديگه گفت: «امروز از يكي از قورباغه هاي بركه شنيدم يكي از مامان لاك پشت ها براي پسرش دنبال يه همسر مي گرده، تو كسي رو مي شناسي كه بهش پيشنهاد بديم؟!»
در همين لحظه لاك پشت داستان ما خواست يه چيزي بگه ... اما تا دهنش رو باز كرد ... با مخ سقوط كرد و لاكش فرو شد توي آتني كه بالاي برج ميلاده و مُرد!!
ما از اين داستان نتيجه مي گيريم كلا چيزي به اسم شاهزاده و اسبي به رنگ سفيد وجود نداره، و كلا بايد به اولين خواستگارمون جواب مثبت بديم وگرنه شايد ديگه خواستگار گيرمون نياد و سقوط كنيم و ميله بالاي برج ميلاد بره تو شكممون!!
حسنك كجايي؟!
چند ساعتي از زمان ناهار گذشته بود اما حسنك نيومده بود تا به حيوون ها غذا بده؛
مرغ گفت: قد قد! يعني حسنك كجايي كه دلم ضعف رفت؟! پس اين آب و دون ما چي شد؟!
گاو گفت: مو مو! يعني اين حسنك عجب الاغيه ها! مرديم از گرسنگي! چرا نمي ياد بهمون غذا بده؟!
خر گفت: عر عر! يعني آره! واقعا اين حسنك خيلي الاغه! دارم از گرسنگي مي ميميرم.
در همين لحظه هد هد دانا وارد طويله شد و گفت: چرا دارين به صاحبتون بد و بيراه مي گين؟! حسنك امروز خواهرش عروس شده و الان هم توي مراسم عروسيش داره حركات موزون انجام ميده و به همين دليل نمي تونه بياد بهتون غذا بده!
مرغ و گاو و الاغ با تعجب گفتن: اما خواهرش كه هنوز كلاس دوم راهنمايي بود.
هدهد دانا نگاهي عاقل اندر سفيه به حيوون هاي طويله كرد و گفت: درسته! اما ايشون به توصيه ي رئيس آموزش و پرورش تهران عمل كردن!
ما از اين داستان نتيجه مي گيريم هر حرفي كه مسئولين زدن كارشناسي شده است و بايستي سريعا بهش عمل كنيم!!
ادامه مطلب
|
